My feelings

 સમય અને મુશ્કેલીઓ ઘણી બધી જીંદગી ઓને વેરવિખેર કરી નાખે છે... પ્રોબ્લેમસ અને ડીપ્રેશન ઘણા બધાં ડીસીઝન લેવા મજબુર કરી નાખે છે... જીંદગી એવી ગુંચવાણી હતી કે એમા ઘણી બધી ગાંઠો પડી ગય હતી જે કોઇ પણ સંજોગોમાં છુટે એમ નહોતી છતાં આજે મે મારા ખભા પરથી દુપટ્ટો ઉતારીને નવી ગાંઠો વાળી હતી... હા જીંદગી હવે અજીબ લાગતી... પણ એક વીચાર આવ્યો કે હુ જતાં જતાં સ્યુસાઇડ નોટ લખુ... મારા ધ્રુજતા હાથે મે પ્રીન્ટર માંથી પેઇઝ કાઢ્યું. .. અને પેન લીધી અને ઉપર હેડીંગ માર્યું. .. સ્યુસાઇડ નોટ... અને લખવાની શરુઆત કરી  જોકે હતા તો અમારા લવ મેરેજ પણ કહેવાય ને મીસ અન્ડરસ્ટેનડીંગ ઘણું બધું દુર કરી નાખે છે... મને અચાનક વીચાર આવ્યો... લાય એને જોય લવ એકવાર. .. હા મારી ડોટર ... 9 વર્ષ ની હતી... હુ એને ડીસ્ટર્બ કરવા નહોતી માંગતી... એટલે હળવેકથી રૂમનો દરવાજો ખોલ્યો. .. એ ચેર પર બેઠી બેઠી ટેબલ પર રાખેલી બુકમાં કાંઇક લખતી... મે હળવેકથી નજીક જઇને પુછ્યું... બેટા એલા કેમ હજું જાગે છે... સુઇ જા હવે... કાલે વહેલા સ્કૂલે જવા નુ છે... તો એના ચહેરા પર એક સ્મિત હતું... આંખોમાં ઘણા સપનાંઓ જે એને ખુલ્લી આંખે જોયેલા... હાં કદાચ...

 પણ આ વખતે મને નય આશિષ ને બોલાવ્યો. .. એ એકજેટ મારી જમણી બાજુ ઉભી હતી... 100 ₹ ની નોટ લંબાવતા એણે પુછ્યું આશિષ ને છુટ્ટા હશે...100 ના હા કહેતા ની સાથે જ આશિષે ખીચ્ચા મા હાથ નાખ્યો... મે મારા ડાબા હાથ થી તેના ડાબ પગ પર ચીટકી ભરતાં ની સાથે જ એ બોલ્યો... મારી પાસે તો 60 ₹ જ છે... તો મે કીધું એક જ મીનીટ મારી પાસે હશે... મે પાકીટ માથી પૈસા કાઢ્યા... 50₹ ની એક અને 20₹ ત્રણ નોટો... મે એ બહાને નોટો આપી કે એક વધારે ના દસ રુપિયા માટે ફરી મુલાકાત થશે... પણ ના એમા  હું ખોટો હતો કેમ...કે... એણે રીક્શા વાળા ને પૈસા આપીને વધેલાં મને પાછા આપ્યા અને એક થેન્ક યુ... સાથે ની સ્માઇલ. .. હું  એની જોડે વાતો કરવાના નવા નવા બહાના બનાવતો... આમાં જ અમારી દોસ્તી થતી ગય અને દીવશો જાણે એમ વીતવા લાગ્યા જાણે કાંઇ ખબર જ નય... હવે તો અમે લોકો નાસ્તો પાર્ટી આવુ બધું કરવા પણ બહાર જતા ફ્રેન્ડ સર્કલ મા... મને યાદ છે એ દીવશ જ્યારે અમારી કોલેજ નુ ફંક્શન હતું... અમે લોકો આગળ ના દીવશે બધી તૈયારીઓકરતા ડેકોરેશન, લાઇટીંગ,અને સાઉન્ડ આ બધુ જે રેડી કરતાં ગ્રુપમાં બવ મજા પડતી... યાર આવા દીવસો ફરીથી ક્યારે આવશે એની રાહ આ...

આ ભાઇબંધો પણ કેવા અજીબ હોય છે નય... બધી જ જાણ હોવા છતા આપણી ખેંચતા  હોય છે... અને મનની વાતો તો આમ ચપટી વગાડતાં ખબર પડી જાય એને... મે વાત છુપાવતા કહ્યું. .. શીતલ...??? હશે તારી ગામની એમા મને શુ... ઓહહહ...હો... અજાણ્યો બનેશ જાણે મને કાંઇ ખબર જ ના હોય... એને એના હસવાના અંદાજ મા મને કીધું. .. મારા ચહેરા પર એક અલગ જ બ્લસ સ્માઇલ હતી... આહહ...હા ... કેવો  શરમાય છે... એવુ કહેતા ની સાથે જ સાલા એ અણી કાઢવાનું શરુ કરી દીધુ... મે વાત બદલતા કીધું જવા દે ને... મને એ કે એ છોકરી કેવી છે... અને એણે તો શરુ કરી દીધું તમને તો ખ્યાલ જ હશે કે કોઇ છોકરી વીશે ફ્રેન્ડ ને પુછતા કેવા કેવા જવાબ મળે... પછી મે કીધું યાર... સીરીયસલી કે ને જે હોય તે.. . બવ જ સારી છોકરી છે... સીધી છે ,સાદી છે,અને એકદમ સીમ્પલ... એ એક ખેડુત ફેમીલી ને બીલોંગ કરે છે... એના ઘરનુ વાર્તાવરણ થોડુંક સ્ટ્રીક છે... એટલે એવુ બધુ વીચારવાનું છોડી દે... અમે લોકો ક્લાસ મા પહોંચ્યા... પણ એના વીચારો મારા મનમાં હજુ પણ ફરતાં. .. એની આંખો એના ગાલ મા પડતાં ખાડાઓ... અને આંખ મીચીને હસ્તો એક ચહેરો. .. હા આજે પણ હું બવ જ ખુશ હતો કેમકે કોમ્પ્યુટર લેબ મ...

તું અહીંયા શું કરે છે... આવતા ની સાથે જ આશીષ મને પુછ્યું. .. મે કીધું કાંઇ નય બસ તને લેવા માટે તારી રાહ જોતો... ઓહહહ...હો...  તું મારો આટલો બધો પાક્કો દોસ્ત બની ગ્યો...  એમ કહેતાં ની સાથે જ એ બાઇક પાછળ બેસી ગ્યો... અને કીધું ચલ કીક માર હવે કોની રાહ જોવે છે... મે કીધું બસ કોઇની નહીં કય ને કીક મારી અને બાઈક સ્ટાર્ટ કરી... પણ એક્સિલેટર પર હજું પણ મારો હાથ હળવો હતો...  કેમકે. .. મારુ મન જ ન હતું. .. હું ધીમે ધીમે બાઇક ચલાવતો... 20ક ની સ્પીડ હશે... ત્યાં અચાનક આશીષે કીધું તને કાંઇ પ્રોબ્લેમ્સ હોય તો હું  બાઇક ચલાવી લવ... મેં કીધું ના ના... તો ચલાવ ને ઝડપથી એવુ કહીને મારો ખભો થપથપાવ્યો... પણ ત્યાં જ બાજુમાંથી એક રીક્ષા નીકળી અને મારા હાથે એક્સિલેટર પર એ રીતે જોર પડ્યુ કે... આશીષ બોલી ઉઠ્યો હળવે... મેં માત્ર હાં માજ જવાબ આપ્યો... આજે તો યાર એ વ્હાઈટ એન્ડ બ્લુ કલર મા જોરદાર લાગતી ... એની બ્લુ ચુનરી રીક્ષા ની બહાર ની બાજુ એ રીતે લહેરાતી કે ખબર નય હમણાં ઉડીને આવશે મારા ચહેરા પર  બસ આવા સપના હું જોતો... અમે લોકો હજું પણ રીક્ષા ની પાછળ જ હતા... અને આશીષ તેના ફોન મા કાંઇક મથ...

 Yes and i was so happy from within that which i can't say ... My focus was more on the she face than on the computer display  ... she often chews her lips with his teeth ... and to change the expression of her mouth frequently... This is the first time i saw it up close  today and she was very beautiful ... I was wish i could call her. But i had no excuse ... Just looking at it, I don't know why the computer lab is gone ... After the break we people were standing on the canteen ... Maybe here's my visit happens. But I didn't think it was possible ... Because ... she stood away and her friend to have purchased a breakfast ... I wish i could call her friends ... but why... That's how the whole day of college went, i don't know ... I came home ... I put my bag and to freshen up ... After eat fast-food i sat down to do college work, but i often frequently remembered her ... her sitting right in my front... Her eyes. .. Her face. .. when I finished my work, it was a...

 sheetal ... said it a little louder in her voice ... It was a superb voice ... And yes ... even the name ... sheetal ... Introducing her said. If her was come from village ... But there was a different look on his face ... I don't know when we boys and girls will speak ... because ... that ... everything was new. So all hesitantly, I didn't know why the first day of college ended in a jiffy today ... Even when I came home today, after thinking about it, I didn't know why ... night fell and I fell asleep ... When I woke up in the morning and looked at the clock, it was 9:00am ... Then I got ready and after having breakfast my bike got out of ride ... And I stop the bike directly in front of the bus stand, yes maybe she will find it from somewhere here me. .. As I was looking around, I suddenly saw a rickshaw ... Yes ... it was inside same... I kicked my bike and started following her ... But she had no idea that I was following her. .. Yes ... today was second day in our co...

 This story is fictional. It has nothing to do with any character. I. .. Sorry I don't remember the name... Because ... I have forgotten a lot, in love But yes ...   You still remember today ... Sorry ... she...   has become a habit to say,that is... Out of the conversation came the talk. So I say today. .. I remember that day was the first day of college and I would come inside the gate and looking around ... There was a group of girls under a tree a short distance away ... All the girls were laughing out loud and making fun of one girl ... And the girl was blushing and laughing. .. I still remember the pit(dimple )on her cheek ... I just stood there for a while ... i wanted to see her . It was as if there was an fairy in a yellow dress. There was no beauty spot on her cheek.  but yes ....there was a small dot on her forehead which could make even the it very beautiful ... She was laughing with her eyes closed. And I was watching her stand up. Then there was time to...