Skip to main content

સમજવા મથુ છું

                              
       રહેલી જિંદગી ના ગણિત ને સમજવા મથું છું 
  ક્યારેક સરવાળા તો ક્યારેક બાદબાકી કરવા મથુંછું

 વિચારું છું કે વાવું છું આંબા ને ઊગે છે બાવળ,
      રહસ્ય આ જાણવા ને સમજવા મથું છુ

        કવિતા ના શબ્દો ને  જીવન માં ઉતારું છું 
 ને બસ આ કવિતા ના મર્મ ને સમજવા મથું છુ

        લખું હું શું? જે જોઈએ એ મળતું નથી ને
 મળે છે એ જોયતું નથી આ બાબત ને જ સમજવા મથું છું

            થીજી ગયેલા બરફ માં છૂપાયેલા
               વિજ્ઞાન ને સમજવા મથું છું

      યાદ એમની આવે છે,જેને મળવા ઇચ્છું છું
  પણ મળું કંઇ રીતે એ મથામણ સમજવા મથું છું.

                     
                                    ✒                 
                               Write by
                           One and only
                           રવિ કળથીયા

 Follow me instagram
https://instagram.com/kalathiya5718?igshid=byetdsl3i5jz

 Follow my feelings on instagram
https://instagram.com/my___feelings_____?igshid=44swuma3kd63
Labels:

Comments

  1. UnknownMay 2, 2020 at 3:33 AM

    Wow sir

    ReplyDelete
    Replies
    1. My feelingsMay 2, 2020 at 6:35 AM

      થેન્ક યુ...ભાઇ...♥♥♥

      Delete
  2. Harshal chhetaMay 2, 2020 at 5:38 AM

    Gud

    ReplyDelete
    Replies
    1. My feelingsMay 2, 2020 at 6:36 AM

      થેન્ક યુ... ભાઈ...♥♥♥

      Delete
  3. UnknownMay 2, 2020 at 6:15 AM

    Nice

    ReplyDelete
  4. UnknownMay 2, 2020 at 6:18 AM

    આગળવધો એવી શૂભકામના

    ReplyDelete
  5. UnknownMay 2, 2020 at 6:22 AM

    jordar

    ReplyDelete
  6. UnknownMay 10, 2020 at 3:41 AM

    Grat......

    ReplyDelete
  7. My feelingsMay 10, 2020 at 10:42 AM

    થેન્ક યુ...♥♥♥

    ReplyDelete
  8. Just YøgïAugust 16, 2020 at 10:24 AM

    This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  9. Just YøgïAugust 16, 2020 at 10:34 AM

    જિંદગી નું ગણિત કંઇક એવું છે
    એક શ્વાસ નો સરવાળો કરવા માટે પણ પેલા એક શ્વાસ ની બાદબાકી કરવો પડે છે .

    વિચારો માં વીતેલી જિંદગી નો કોઈ મતલબ નથી વાલા.

    ReplyDelete
    Replies
    1. My feelingsAugust 30, 2020 at 10:46 PM

      સુપર્બ. ..

      એન્ડ થેન્ક યુ... વેરી મચ...♥♥♥

      Delete
  10. Online Gujarat August 20, 2020 at 7:00 AM

    Good line

    ReplyDelete
    Replies
    1. My feelingsAugust 30, 2020 at 10:47 PM

      થેન્ક યુ વેરી મચ...♥♥♥

      Delete

Post a Comment

Popular posts from this blog

દીકરી...

                        હું છું દીકરી...            વિદાય સમયે રડ્યા રાખું, મુશ્કેલી ના દરેક પગથિયાં ચડ્યા રાખું,     આખી જિંદગી બધું સહન કર્યા રાખું,                  કારણકે,હું છું દીકરી... ખારા-મોળા દરેક સ્વાદ ને ચાખ્યા રાખું,   ખુશી ની દરેક પળ થી દુર જય્યા રાખું,  વિષ ને પણ અમૃત સમજી ને પીધા રાખું,                   કારણકે,હું છું દીકરી...      દરેક પ્રકાર ની વેદના ને સહ્યા રાખું,   જીવન ભર આંસુ ની ધારા ઑ કર્યા રાખું,        પોતાનું બલિદાન આપી ને પણ            કુટુંબ ને સ્વર્ગ બનાવ્યા રાખું,                 કારણ કે, હું છું દીકરી.                                    ✒ ...
Post a Comment
Read more

My words in your memory ... part-6

 પણ આ વખતે મને નય આશિષ ને બોલાવ્યો. .. એ એકજેટ મારી જમણી બાજુ ઉભી હતી... 100 ₹ ની નોટ લંબાવતા એણે પુછ્યું આશિષ ને છુટ્ટા હશે...100 ના હા કહેતા ની સાથે જ આશિષે ખીચ્ચા મા હાથ નાખ્યો... મે મારા ડાબા હાથ થી તેના ડાબ પગ પર ચીટકી ભરતાં ની સાથે જ એ બોલ્યો... મારી પાસે તો 60 ₹ જ છે... તો મે કીધું એક જ મીનીટ મારી પાસે હશે... મે પાકીટ માથી પૈસા કાઢ્યા... 50₹ ની એક અને 20₹ ત્રણ નોટો... મે એ બહાને નોટો આપી કે એક વધારે ના દસ રુપિયા માટે ફરી મુલાકાત થશે... પણ ના એમા  હું ખોટો હતો કેમ...કે... એણે રીક્શા વાળા ને પૈસા આપીને વધેલાં મને પાછા આપ્યા અને એક થેન્ક યુ... સાથે ની સ્માઇલ. .. હું  એની જોડે વાતો કરવાના નવા નવા બહાના બનાવતો... આમાં જ અમારી દોસ્તી થતી ગય અને દીવશો જાણે એમ વીતવા લાગ્યા જાણે કાંઇ ખબર જ નય... હવે તો અમે લોકો નાસ્તો પાર્ટી આવુ બધું કરવા પણ બહાર જતા ફ્રેન્ડ સર્કલ મા... મને યાદ છે એ દીવશ જ્યારે અમારી કોલેજ નુ ફંક્શન હતું... અમે લોકો આગળ ના દીવશે બધી તૈયારીઓકરતા ડેકોરેશન, લાઇટીંગ,અને સાઉન્ડ આ બધુ જે રેડી કરતાં ગ્રુપમાં બવ મજા પડતી... યાર આવા દીવસો ફરીથી ક્યારે આવશે એની રાહ આ...
3 comments
Read more

Love story part - part- 7

મે મારી બાઇક ધીમી પાડી જેથી શિતલ ને એવું ના લાગે કે આ કોઈ પ્લાનીંગ છે... પણ હા આના વીશે મને જરાય ખબર ન્હોતી. .. યાર... સાચ્ચે જ આ દોસ્તો બવ અજીબ હોય છે આજે પણ નાની નાની વાત મા યાદ આવી જાય છે... હું આજે પણ એ બધાં ને મીસ કરું છું. .. અને એ બધીજ મેમરીઝ જે ખબર છે મને કયારેય મારી લાઇફ મા પાછી નથી આવવાની... અમે લોકો બસ ધીમે ધીમે બાઇક ચલાવતાં કોલેજ પહોંચ્યા ત્યાં મને કહ્યું શિતલે... જોતો પેલો આશીષ તો કોલેજ આવી ગ્યો છે... સારુ તે વેઇટ ના કર્યો નયતર તુ ત્યાં જ ઉભો રહેત.. . એટલું કહેતા ની સાથે જ તે હસવા લાગી... મે પણ ક્હયું હા યાર... રે થોડી વાર હું એને મળતો આવું... પછી એ એના ગ્રુપ જોડે પોતાના કામમા લાગી ગઈ... મે આશિષ ને પુછ્યું કે કેમ તુ રિક્શા મા આવ્યો... તો એને હસ્તા ની સાથે જ કહ્યુ કે હું જોતો... તમે બેય ઉભા હતા અને વાતો કરતા અને એની પાસે ઘણાં બેગ હતાં. .. જેથી મને લાગ્યું કે તારે આજે બાઇક પર વાતો થશે એટલે હું રીક્શા મા આવ્યો... મે થેન્ક યુ કહેતા ની સાથે જ એના ખભા પર હાથ મુક્યો... સમય પણ ઘણો સાથ આપતો... પણ જ્યારે સપનાં હકીકત બને ત્યારે કાંઈક અલગ જ ફીલીંગ હોય છે... યાર... હવે તો ધીમે ધીમે વાત...
Post a Comment
Read more